Έρωτας

Love that was let go
heroes who fought
once again
side by side

I remember you
in another lifetime
the karmic encounter
of our two egos
and within us
the fluidity
of us
the illusion
of centrality
so syngeneic

You laugh understanding
the inevitable change
the vanity
of the less
of the eternal
the present still uncertain
and is the now a nothing

how much truth
lives in these tears
of your five senses

 ~*~

Έρωτας που αφέθηκε
ήρωες που πολέμησαν 
για μια ακόμη φορά
δίπλα - δίπλα 
Σε θυμάμαι 
μέσα σε μια άλλη ζωή 
καρμική συνάντηση 
των δύο εγώ μας
και μέσα μας 
η ρευστότητα του είναι 
η ψευδαίσθηση της κεντρικότητας 
τόσο συγγενική
Γελάς καταλαβαίνοντας 
την αναπόφευκτη αλλαγή 
την ματαιότητα 
το λίγο 
το αιώνιο 
το παρόν ακόμα 
αβέβαιο 
κι είναι το τώρα ένα τίποτα 
πόση αλήθεια 
υπάρχει σ’ αυτά τα δάκρυα
των πέντε αισθήσεων σου

συμβολικό το τίποτα
και πόσο αιώνιο το αιώνιο;

Λ.Τ. 2014

dance - decadence

Φήμες λένε

πως
πολιορκήθηκε αρχαίο θέατρο

ερωτικά

χωρίς χρονοτριβές

Στην τραγωδία
που γράφτηκε για σένα
σαν μικρός ατίθασος θεός
Ερωτεύτηκες

Μέσα σε ένα
Αιώνιο δικό σου λεπτό

Ξανά και ξανά
Αναπλάστηκες

Λ.Τ. 2010

Όνειρα

Έμεινα να κοιτάζω το παιδί
αυτό που δεν γεννήθηκε ποτέ
και τα μάτια μου καρφώθηκαν 
στον σκοτεινό ουρανό 
εκεί στο στερέωμα..
ένα ακόμα αστέρι γεννήθηκε
στην αγκαλιά μου
«άφησε το να πέσει» είπες 
«μόνο αυτό θα σε οδηγήσει» .
Έκλαψα καθώς στην τροχιά του 
διαγράφονταν το όνειρο
φοβήθηκα τον άνεμο, την ορμή του
μήπως το σβήσει. 

~*~

«Άφησε το να καεί» είπες 
«στις στάχτες το αστέρι σου θα σβήσει..»
η φωτιά του δεν με άγγιξε 
όμως μου έδωσε μια σπίθα 
να ελπίζω.

Λ.Τ. 2014

Chicago winter 2000

Μετέωροι..
Κοιτάξτε γύρω σας
είμαστε περικυκλωμένοι από φόβους

για το άγνωστο
γιατί οι ανάγκες μας πολλές

Πέφτοντας μέσα από τις χαραμάδες 

της κοινωνίας
η βουή αλλοιώνει την ακοή
και η γεύση χάνετε γιατί
στο παραλήρημα του νου
η υπερβολή ματώνει

 

Λ.Τ. 2014

βοή πολέμου

Φωνάζει ο νους
κι η ψυχή αγριεύει,
Αντάρα
οι Γίγαντες εντός
ανηφορίζουν,
Αγωνία - Τρόμος
μια βοή ηχεί
δεν αργεί ο θάνατος
σίμωσε η Οργή
στο πρόσωπο της - Φθόνος,
Αίμα ολόγυρα
στους τοίχους των αθώων
παιδιά νεκρά
μητέρας διχασμένης
που σωπαίνει.

Σαν σε δίνη

Στροβιλίζομαι και εγώ

στις γαλάζιες σκάλες της μνήμης

 

ξεχνάς.. θα πεις και ο ήχος της φωνής σου 

με ηχώ θα χαθεί

 

μακάριοι οι ξεχασμένοι εραστές 

του καυτού καλοκαιριού

 

μακάριοι και οι αφελείς νεαροί 

που με φόρα ορμούν στα κύματά σου…

 

…Θάλασσα! 

Λ.Τ. 2010

the bridge

Μια εσωτερικότητα 
Είμαστε
Ένας καθρέπτης 
Πολλοί δεν βρίσκουν τον αληθινό.

Ίσως γιατί δεν συνέβη ποτέ η ρωγμή
η κρίσιμη στιγμή 
όπου με ορμή κυλά το φως
στην κόρη της ψυχής.

Προσπερνούσα τρέχοντας συχνά 
με έπαρση, με μια ροπή κραυγαλέα
προς τον χάλκινο ύπνο μου.

Καθ οδόν
Γεμάτη ανάγκες πλασματικές
Εκεί λίγο λίγο
Ένοιωσα την αλήθεια μου
μια απίθανη ηρεμία 
μέσα στο βάσανο
Μέσα στις κρύες πόλεις
Με προστασία μονάχα 
τον μίτο στα χέρια 
και μιαν ελπίδα 
να βρεθεί η άκρη 
της κλωστής.

 

~ Λ.Τ. 2016

Join me

Έλα μαζί μου για μια βόλτα
αυτή την βροχερή μέρα
Η απώλεια αφήνει
πάντα ένα ίχνος

Εικόνες στο όνειρο
κρυπτογραφημένες 
δίχως να δείχνουν
την πραγματική αιτία
της ανάμνησης...

~*~
Join me for a walk
on this rainy day
The loss
always leaves a trace

Images in a dream
encrypted!
showing Not
the actual cause
of remembrance ...

L.T. 2014

silent compositions

Μαζί σε ηλεκτρισμένα όνειρα..

Ονειρεύομαι 

Εμένα εκεί ... εσένα παντού

Σε ηλεκτροφόρα όνειρα

Γεμάτα επιβλητικούς συνειρμούς

 

Περιπλανώμενες διάνοιες

Τοξικά.. Νοερά ταξιδεύουν στο χρόνο

Συγχωρώντας την παρελθοντική θέληση

Διαμορφώνοντας το παρόν 

με αγάπη

 

Κύκλοι...

Σε αυτή την Θεϊκή στιγμή
όχι με λιγότερες
μόνο με περισσότερες πιθανότητες
να ζήσουν
Για να ανθίσουν

Και να φέρουν πίστη
ότι περισσότερα έρχονται
από όσα περιμένεις
Όπως οι καρποί τον χειμώνα
με Σεβασμό στο χρόνο


Μαγευτικά μάτια
Το πνεύμα σας
Όπως ξόρκι
Όπως ανεκπλήρωτες
Επιθυμίες


Όταν τα όνειρα
Σαν μετεωρίτες
Συγκρούονται και καίγονται
Να είστε υπομονετικοί
Παρακαλώ!

 

Αυτό που έχουμε είναι το Τώρα..
Στον κύκλο της ζωής!

...

«Γέρασα» … μου είπες 
μπερδεμένη μεταφράζω την ουσία των λέξεων
«συνέχεια γερνάμε», σαν να μου είπες;

Ζούμε για τον Θάνατο, σου λέω ..
Μέχρι τότε δημιουργούμε με αυθεντικότατες ελπίδες 
σαν αιώνιοι πέφτουμε και όρθιοι ξανά 
θωρούμε τους θεούς μας!

Τα μάτια λαμπρά και καθάρια η ψυχή σου 
«είσαι νέος .. νεότερος από ποτέ» 
οι νέοι της καρδιάς δεν κουράζονται!

Απόλυτα, υπερθετικά, μελλοντικά 
Αρνούνται τη φθορά!

Θα πολεμάς μαζί μου, μια και δυο ζωές 
Μες στην ψυχή μου…

Λ.Τ. Αύγουστος 2014

more to see..

Ίσως να έβαλες ένα τέλος
με ηχώ καθώς ξυπνούσες
είδες
ότι ο κόσμος 
στο ίδιο όνειρο είναι. 

κι έπεσες απ’ την σκηνή
αυτή του παραλόγου
μέσα στην θλίψη
που δεν είχε όρια

στα άδυτα του πόνου σου
μια μάχη Τιτάνων και Θεού
σε δράση
ακόμα
μες στο χθες.

Soul

As now
Looking at the body
wondered
how could I be free

Then..
The touches, the scent..
of all these senses
How could I bear...
a separation...

Asking for answers
In my dilemma
I'll choose freedom
In my shell...

Lena, 2013

A SEPARATION

Asking for answers

in my dilemma
I’ll choose freedom
In my shell

L.T. 2013

Παλμύρα

Αποχαιρετά την

καθώς κατέφθασε η πυρά

στις πύλες της 

 

Φήμες λένε πως πολιορκήθηκε

από σιωπές 

Το αρχαίο θέατρο της 

γίνηκε συντρίμμια 

με δεκάδες στο απόσπασμα

Κανείς δεν μίλησε 

καθώς τα μάρμαρα γέμιζαν αίμα

 

Για ύστατη φορά 

πολιτισμέ της λήθης 

αποχαιρέτα γενεές 

στης Ιστορίας 

την τυφλή σελίδα.

 

Λ.Τ. Ιούλιος 2015

“Hope” is a word like surprise

Αυγή…

δροσιά προσωρινή

σαν πέταλα Άνοιξης

μισάνοιχτα

  

Εισπνοή …

μια αγκαλιά ψυχής

Εκπνοή μια παλίρροια

συναισθήματος

 

Ημερόνυχτο ...

εισόδιον αγάπης

με αρώματα και γεύσεις

Διατηρητέες

 

Μοίρες …

μούσες σε προτροπή

Θα το ορκίσουν να εμφανιστεί

Σαν υστερόγραφο.

 

 

 ~*~

 

 

 

“Hope” is a word like "surprise"

 

 

 

Dawn ...

temporary dew

like spring petals 

almost in bloom

 

Inhale ...

An embrace of soul

Exhale…

A tidal of feeling

 

Daynight ...

An entrance to Love

With aromas and flavors

Preservable

 

Fates ...

Muses on call to action

Would bound it to a promise

Appearing like a postscript.

 

 

 

L.T. 2007

Ένα γαλάζιο αντίο

Έχεις μια υγρή στιγμή στο βλέμμα
Καθώς φυσούσε
Σε είδα!
Να λύνεις ολημερίς 
Κάβους αγαπημένων

Λύγισες καθώς αφήναν το μουράγιο 

Γυμνά χέρια χαιρετούσαν το γαλάζιο
Σώπαινες γυμνώνοντας το σώμα
Καθώς μάτωναν τα μάτια
Κι οι πνοές

Έχεις μια θάλασσα βαθιά στο βλέμμα

Αλλά δεν έγραψες ποτέ σου ένα γράμμα
Η αναλφάβητη πληγή σου σε ματώνει
Στη θύμηση μιας μελωδίας
Συλλαβιστής  ..

Για έναν Οδυσσέα θα μιλούν

Νοσταλγικά
Οι μνήμες της γραφής

 

Λ.Τ. , Ιούνιος 2015

Agora

Όμορφοι  μαχητές

 

Σκέπτομαι ναι ,
με εχθρό την Αντί-νόηση 

Πρώτα αυτή
μετά οι υπόλοιποι εχθροί ελευθερίας

Δεν είμαι θεατής,
οργανώνω επανάσταση

Εξακολουθώ να αρνούμαι
την τηλεθέαση σας

Σκόπιμα ναι ,
καμία θέαση για χρόνια

Δεν είμαι αφελής,
πράττω ψύχραιμα με γνώση 

Θα με βρουν
μπροστά τους παγερή

Ως αμετάκλητο
οχυρό συνωμοσίας

Εμπόδιο κατάρρευσης
της αξιοπρέπειας μας

Μαζί μου πολεμούν
οι ελπίδες, τα όνειρα 

Με δόρυ,
βέλη ατσάλινα
και τόλμη

Βαριά φαρέτρα μας
το πνεύμα αυτό
το αθάνατο

 

 

Λένα Τριάντη, 2014

μοναχικό σώμα

Μοναχικό σώμα δεν φοβάσαι;

Μοναξιά μέσα σε πέτρα

Σκιά από πέτρα…

 

Το σώμα μόνο με σώμα ξαποσταίνει

 

Οξύνουν οι σκέψεις

Μοιάζει με βλέμμα νωπό η βροχή

Κοίταξε τώρα αντίθετα συνηθισμένα

την ύπαρξή σου

 

 

Μην φύγεις πριν δεις

Μην γυρίσεις πριν γνωρίσεις

Ζητούν να αγαπηθούν οι επιλογές

 

Οι λέξεις θα ψευδορκήσουν

μιλώντας για εγκυμοσύνες και αναμονές.. 

 

 

Λ.T. 1999

Ασκητική

Και αυτός ο χρόνος μίσεψε

με ένα θέρος ... μόνο!

 

Η κραυγή σου Κύριε

Ειδώθηκε...

με εικόνες της Αβύσσου.

 

Μια πάλη ιερή 

ανάμεσα στην ύλη 

και το πνεύμα 

Θεριεύει...

στην παλαίστρα εκείνη 

που λέγεται Ζωή...

 

Πλέον δεν νοιώθει .. ο Χρόνος

στροβιλίζεται μονάχος

Έτοιμος για εκπλήξεις και προσμένει... 

τους καρπούς 

του χθεσινού καλοκαιριού...

 

Λ.Τ. Αύγουστος 2014

 

για σένα

Συναισθηματικές τοπογραφίες

Μετανάστης μιας παγκόσμιας τριβής …
εκεί στις αμμουδιές του Οδυσσέα…

Πόνος πολύς , φόβος .. περίσσιος…
ατέρμονα μιλούσες μα δάκρυζες βουβός

θαρρώ δεν πίστεψες ποτέ σου στο συναίσθημα
στο τωρινό γιατί …. ίσως ποτέ στην εξιλέωση

 

τύχη λειψή … στην φυλακή σου την υγρή

 

Λ.Τ. 2015 

Επέτειος !

Σαν σήμερα η γιορτή μας ..

τότε που εσύ θέλησες  να μείνουμε μέσα σε αυτό το τοπίο

Καθώς έβρεχε κρατιόμασταν  χέρι με χέρι 

μέσα στην υγρασία .. μέσα στην παγωνιά

Έπειτα είπες πως ο άνεμος θα δυναμώσει

Έτσι έγινε..  σαν προσευχή  τα λόγια σου

Εισακούστηκαν …

Τα μαλλιά μας  μπλέχτηκαν  θυμάμαι 

Σαν δίχτυα μετά από ψάρεμα …με κοχύλια

Εσύ με απορία με κοίταξες κατάματα  

Ένοιωσες την ομίχλη μου..  δάκρυσες ..  

Τότε δεν άντεξα και σου ψιθύρισα

Δεν υπάρχει λάθος ή σωστό  

Μόνο μείνε εδώ…

 

Λ.T. 2014

Forgiveness

Στην αλήθεια ζούμε 

σε ένα όνειρο βαθύ
μέσα του εκεί ξυπνάς 
καθώς δακρύζεις

Στο ακροθαλάσσι 
στης πέτρας την μοίρα 
σμιλευτή κάθε στιγμή
μνήμη από αλμύρα

Μου έδωσες πόνο 
κι ένα δέντρο ιερό
Σε συγχωρώ 
γλυκιά πατρίδα

...
Λ.Τ. 2015

Διαπιστώσεις

Δεν ανήκες ποτέ και πουθενά εσύ 

Στα δάκτυλα κυλάνε τα λεπτά 

ο χρόνος όλων ..Τελειώνει

Τα πάντα η φύση εξουσιάζει

Εκεί γυρνάς γερνώντας 

Γραφή στις παλάμες μας

όλοι οι κύκλοι της ζωής

Στα πρόσωπα, στα μάτια 

χαράζονται αναμνήσεις

 

Δεν μου ανήκεις

όσο κι αν το θέλησες

 

Αλήθεια είναι

 

Λ.Τ. Αύγουστος 2015

Αχερουσία έλξη

Ωρίμασες μέσα στην σιωπηλή καρδιά σου

κι ύστερα μια απόφαση ήταν 
να κολυμπήσεις με διέξοδο τον Άδη
στον κόσμο όπου σκοτεινά όλα ήσαν.

Είδες την ματαιότητα στα καθημερινά
την επανάληψη ως μια ύαινα 
που καταβρόχθιζε τον όμορφο Έρωτα
Έτσι πληγώθηκε η σάρκα 
κι ας είναι είπες .. με μάτια απεγνωσμένα

Νύχτα έκανες την μέρα 
με μια σου τελική 
χειρονομία

 

Λ.Τ. 2015

Together in electrified dreams

I dream of

Me there … you everywhere

in electrified dreams 

Full of evocative associations 

Wandered minds …

Toxically … Mentally traveling in time

Forgiving the will of past

Shaping the present 

with love

~*~

"Μαζί σε ηλεκτρισμένα όνειρα"

Ονειρεύομαι 

Εμένα εκεί ... εσένα παντού

Σε ηλεκτροφόρα όνειρα

Γεμάτα επιβλητικούς συνειρμούς

 

Περιπλανώμενες διάνοιες

Τοξικά.. Νοερά ταξιδεύουν στο χρόνο

Συγχωρώντας την παρελθοντική θέληση

Διαμορφώνοντας το παρόν 

με αγάπη

 

L.T. 2014

 

 

 

Μα πόσο

Σχόλασε η ώρα 

αφήνοντας σημάδια 

Πόσο τρωτή μα πόσο 

η ψυχή το ξέρει 

 

Χανόσουν έκπληκτα... λαθραία 

Ευχόμενος

πίσω από κάθε πόρτα 

μια άλλη να ανοίξει

 

Όμως δειλά 

σαν από άμμο 

σιγανά γκρεμίστηκαν

τα χαμόγελά μας

κι οι καλημέρες σβήσαν

 

Κι ήταν η αγάπη μας 

τρωτή 

σαν να το ήξερες 

Θυμάσαι;

 

Λένα Τριάντη, 2015

 

Αείζωον πυρ

Μόνο για εκείνο ζούσες 

κι αυτό επειδή εσύ ζούσες

Μια αυλακιά μέρα με την μέρα 

Περισσότερο βαθιά

Λίγο αίμα στις φλέβες ζεστό

κι ο Θάνατος λίγο πιο κοντά

Τα χέρια σου διάφανα

Η γραφή διάφανη

κι ο λόγος σιωπηλά συμπαντικός

στης νύχτας τις στάλες

 

 

Αγαπημένη 

Δρόσισες

Αλλά δεν έμοιασες 

βροχή 

Μόνο γι’ αυτό ζουν

φύση και σώμα

σαν κύμα μιας κύησης 

κι Εσύ, μια ύπαρξη

Ξεχωριστή _

 

 

 

Λ.Τ. Σεπτέμβριος 2015

Χωρίς πνοή

Πάνω στο γαλάζιο τα αετώματα λευκά

και πάνω σε αυτούς τους κίονες
Εσύ
Εσταυρωμένος

Κολύμπησες χωρίς πνοή
σε λίμνη συμπαγή
κι ήταν ο πόθος σου για ελευθερία
Πολύς 
Στο στήθος ένας πόνος διάσπαρτος
Η ανάγκη της

Τότε σου δόθηκε ελευθερία
Αληθινής Γραφής ;
Οι άνθρωποι ζούσαν για αυτή σου τη στιγμή
Του μαρτυρίου
της δικής τους λύτρωσης

Αίμα
πάνω στης πέτρας τις καμπύλες

Μίλησαν μειλίχια τα βλέμματα
Μύρισαν άνθη Ασπαλάθων

 

 

Λένα Τριάντη, 2015

Unfulfilled Wishes

Ανεκπλήρωτη Ελένη

 

Αφήνοντας την πόλη 

να λέγεις

«Δεν ανήκω»

Έφτασε ο Δούρειος και οι Έλληνες μαζί 

Δεν ανήκες εδώ

Ιστορίες μην πεις 

Μην ανατρέχεις 

 

Κάηκε ολάκερη η Τροία 

Ξένη ήταν

 

Τώρα πια

Ως λάφυρο γυρνάς 

στον τόπο σου

Κι όσο οι τύραννοι μιλούν

Για αγάπη

Εσύ ματώνεις σιωπηλά

κι ένα σου δάκρυ αφήνεται

Κυλά στο χώμα

κι ο πόνος μέσα σου

Σαν να ξεριζώθηκε έμβρυο 

Από μήτρα 

Μέσα σου εκεί 

 

Εκεί ανήκεις ._

 

 

Λένα Τριάντη, Νοέμβριος 2015

~*~

 

Unfulfilled Helen

 

When leaving town 

you should say

"I do not belong" 

the Trojan horse arrived and Greeks together 

you did not belong here 

Stories do not tell 

do not refer

 

The whole Troy was burned 

Alien was

 

Now like loot you return 

to your home town

 

And as tyrants speak for love 

you bleed silently 

and a tear of yours 

Flows into the soil 

and the pain inside you is

like uprooted fetus 

from the womb 


Within you there

There you belong._

 

 L.T. Nov., 2015

know thyself

Vanity is

the touch that you seek
yet always missing

Your vision becomes clear
only when you are able
to look into the source
inside your soul

Without exaggeration
God is always innocent
and even more challenging than life
is his love for our mortality

 

Know yourself
it is never vain.

L.T. 2015

Έρως

 

Πρώιμος ήσουν
Μαζί με μια Γή
σε γέννησε το Χάος

 

Ύστερα μέσα στα σπλάχνα
μιας κόρης του, της Νύχτας
πλάστηκε κι η Αγάπη

 

Οντότητες ξεχωριστές
συγγενικές
Ουτοπική συνύπαρξη
οι δυο σας;

 

Μόνο τα πάθη ξέρουν

 

Μοίρες και Μούσες
τις ιστορίες σας γνέθουν
με ύμνους

 

Την πείνα των φτωχών
μετριάζεις με τ’ όνειρο
με μύρο

 

Χίμαιρα είσαι

 

Λ.Τ. , Νοέμβριος 2015

Ενδοσκοπικό

Όπως μια πληγή 

Επουλώνεται δίχως την θέληση μας

Έτσι κι εσύ ακέφαλο σώμα 

συνεχίζεις 

Μέσα σε εκλάμψεις 

μέσα σε όνειρα 

οι συνειρμοί λένε την ιστορία σου 

Και συνεχίζεις 

με θυσίες

 

Μιας κουκκίδας η πορεία 

είσαι...

 

Δεν είναι εφικτή η αρμονία 

δίχως αυτή.

 

~ L.T. 2016

Παράλληλες ζωές

Θυμάμαι

Μέσα σε όνειρο
Ήμουν
 
Μ΄ ένα μαρμάρινο κεφάλι
στα χέρια

Το βάρος του
Φορτίο που με κούραζε
καθώς γυρνούσα μαζί του
στους παγωμένους δρόμους
μιας πόλης άγνωστης  

 

Άγνωστη κι εγώ 
στο όνειρο μου

Όπως λέμε αδιάφορη
Έτσι έγινε
για μένα
η ομοιότητά μας



Δύο όνειρα 
Στην ίδια τροχιά

Δύο πλάσματα τώρα
Ξένα.

 

 

Λ.Τ.,  2016

Να πενθώ;

Να πενθώ 

το ένστικτο μου είπαν

Στο τέλος όμως όλων 

τι είναι Αληθινό; 

 

Γιατί είναι το αύριο 

Μνήμη;

 

Διψώ

Απομεσήμερο καλοκαιριού 

Θέλω να ξεχνώ το ένστικτο 

Δίχως προσπάθεια

 

κι η ευτυχία το ίδιο.

 

Λ.Τ. Απρίλιος 2016

Vulnerability

Είπες ..



«τα μεταβατικά στάδια

είναι τα πιο δύσκολα»



Ενώ νομίζεις ότι

φτάνεις σε κάποια αρμονία

με τα σύμπαντα

εκείνα

τα εσωτερικά και τα εξωτερικά

είσαι μακριά

ακόμα στην μετάβαση

και συνεχίζει ο ανήφορος



Τα δύσκολα μου λένε

είναι στην αρχή

μα εμένα μου φαίνονται

όλα ίδια... ίσως κάθε φορά



Σε κοιτώ και νοιώθω

την ευαλωτότητα μου

τον ήχο μου σε αντίλαλο

κι εσύ, καθρέφτης μου



… Κάθε φορά.



~ Λ. Τριάντη 2016

 

 

Άρνηση

Δέσμιες για μια ζωή

πίσω από μάσκες πλαστικές  

κάθε φορά 

Τη φθορά αρνούμαστε 

την ροή αρνούμαστε 

τη Φύση

 

Αυτοτιμωρία οι αλλαγές

τιμωρία κι οι ελπίδες ότι ο χειμώνας 

δεν θα ‘ρθει 

Στη νιότη θα παγώσει ο χρόνος.

 

Ζήσε..

 

Λίγο πριν το νανούρισμα 

Λίγο πριν οι ανάσες τελειώσουν

πόση ομορφιά κρύβεται 

στις  μικρές διαδρομές 

στο κορμί … στα πρόσωπα, στα χέρια..

πόση γνώση 

κι η αγάπη … Αληθινή.

 

Μεστή η γεύση 

στο αγκάλιασμα των χρόνων. 

 

 

Λ.Τ. 2016

 

You Love.. You Soul

Εσύ Αγάπη 
Εσύ ψυχή 
με διάλεξες 
κι αυτή την ευκαιρία 
θα την βαδίσω 
με ανάστημα ορθό 
με χέρια ελεύθερα 

Θωρώντας, ζώντας 
την απεραντοσύνη 
με πνεύμα ευδαίμoν
αείζωο πυρ 
που στοιχειώνει τη σκέψη 
την ανυψώνει

Νυν και αεί 
Σε ευγνωμονώ
Ψυχή μου…

~*~

You love
You soul
You chose me
and this chance 
I will walk it through
with stature upright 
with free hands 

Gazing, living
the endlessness
with spirit prosperous

Everlasting fire that haunts 
the thought
and uplifts it
now and ever

I am grateful
my soul

L.T. , Nov. 2015

Μα πόσο

Σχόλασε η ώρα

αφήνοντας σημάδια 

Πόσο τρωτή μα πόσο 

η ψυχή το ξέρει 

Χανόσουν έκπληκτα... λαθραία 

Ευχόμενος

πίσω από κάθε πόρτα 

μια άλλη να ανοίξει

 

Όμως δειλά 

σαν από άμμο 

σιγανά γκρεμίστηκαν

τα χαμόγελά μας

κι οι καλημέρες σβήσαν

Κι ήταν η αγάπη μας 

τρωτή 

σαν να το ήξερες 

Θυμάσαι;

 

Λένα Τριάντη, 2015

Στη μυστική ζωή μου

 

Ζώντας για μια στιγμή 

Μέσα στο σύμπαν…

Μια φωτεινή ελάχιστη στιγμή 

στο άπειρο μου …

Αγνοώντας πως δεν υπάρχει τέλος

όπου δεν υπάρχει πάνω ή κάτω

μόνο ολότητα… σαν μια σφαίρα

που κυλάει και κινείται αέναα….

Θα ορκιστώ πως κάθε φορά

μυστικά σε ερωτεύομαι

Σαν το πρώτο πρωινό ξύπνημα 

Σαν μια ζεστή πληρότητα 

Lena Trianti - January 21, 2014

 

Ακούγοντας σε...

 

Φωνές αλλότριες

ως την άκρη του μυαλό μου 

τριγυρνούσαν

κι ας μην μιλούσε πια 

κανείς 

Μέσα μου 

οι φωνές σαν σκέψεις

ο χρόνος αβάσταχτος 

κι όμως λίγος 

σαν δευτερόλεπτο 

Παράξενο θαρρώ 

είμαι άνεμος 

είμαι κύμα 

γιατί ο θόρυβος μακρύς

σαν οιωνός ;

Θλίψη μέσα στις 

έρημες βοές μου 

μοναχική ωδή μου

Παιδί δικό μου

Σ’ αγαπώ.

 

L.T. 2015

Χρόνος σαν αστραπή..

Γιατί ο χρόνος πετούσε .. Και εγώ

στις ρίζες μου

γερνούσα

Σαν βλαστός κουρασμένος 

μετά από θύελλα ανέμου

που κρατούσα

ένα άνθος μυρωδάτο

μαδημένο

με πόσες ερωτήσεις αναπάντητες

εκεί παιδεμένο

μα έμπειρο και ζωντανό ακόμα 

 

θρύλος μιας ζωής γεμάτης 

ενός κύκλου θεαμάτων,

δρώμενων 

.. αναψυχής !

 

L.T. 2015

Δρώμενο

 

Σε κάμαρες κρυφές  ..

..Ομοιώματα μου σαρκικά 
.. Γήινης υπόστασης  ενσαρκώσεις
Όπως στην έρημο η ζωή ..Αργοσβήνουν
κείτονται σε μαρμάρινα σεντόνια …με αίμα

Και πάλι επανέρχονται σαν επιθυμία θολή
Στο πέρασμα τους όμοια με εκείνον … 
Ίσως αρνηθώ το βίωμα… 
Στην θύμηση του κάποτε

Ίσως επαναληφθεί βρώσιμος 
Ετερώνυμος … ερωτεύσιμος ξανά 
Ο εαυτός και ο άλλος στο σύνολο τους
Σε χρονικές αφετηρίες συγχρονισμένοι

Υπόκωφα μετουσιωμένοι  ..Εδώ!

 

 

Λένα Τριάντη 2014

Εφιάλτης

Με μάτια αβύσσου αδειανά 
είδα να ασελγούν στην αθωότητα 
ακέφαλα σώματα
παντού 
βουβά ποτάμια αίματος 
κι έρεε ο έρωτας δίχως αγάπη. 

Είδα σκοτάδι σαρκικό, 
είδα αθώα είδωλα να σφάζονται. 
σπονδή
ασέβεια στα θεία 
σαν κατάρα
Μέσα σε όνειρο συνειδητό 
Ψυχή που πήγες;
το φώς να ρθεί να γαληνέψεις.

 

L.T. 2015

Κλειστά παράθυρα με θέα

Άφησε τα μολυσμένα του αυγά στο πρόσωπό μου
Δέρμα λεπρού παιδιού σε αναμονή
Μάτια κλειστά

Νυχτώνει νωρίς εδώ τα μεσημέρια 
Μακρόστενοι καθρέπτες- κομμάτια διαλόγων
Ξύνω με μανία τις πληγές μου
Σωπαίνω

Κλειστά παράθυρα με θέα
Οι πληγές στο στήθος μου
Δίχως πόνο
δίχως αίσθηση αφής
σε μια σχέση που ονομάσαμε αγάπη

Ελεύθεροι

 

Λ.Τ. 1998

CERN

Υλη

Προϊόν

Ενέργειας

Αδιάλειπτης

Σε κενό αστέρων

 

Αταραξία

Αδράνεια

Σωματίδια

Επισυναπτόμενα

Σε σχηματισμούς

 

Ιστορία

Μονάδας υλικής

Μεστωμένων

Αντιλήψεων

Πειράματα   

 

Μέσα σε σώμα

Πνοή αιθέρος

Ανάλαφρα έρχεται

Δίχως προσπάθεια

Επανέρχεται

 

Μαύρες

Συγκοινωνούσες

Τρύπες

Καταπίνοντας

Βήχουν

 

Επανάληψη

Εισπνοών

Εκπνοών

Μέχρι διακοπής

Λόγω ανωτέρας βίας

 

 

Λ.Τ 2008

 

 

Thoughts

Γυρνώ στη μνήμη μας 
Για όλα αυτά που δεν είπαμε

μα κι όλα αυτά που ειπώθηκαν
κι ήταν τόσο λίγα

Έτσι συναντηθήκαμε ολιγαρκείς

Ίσως άξια υπήρξαμε για ένα συν

Σαν ένα ακόμα θέλω μας
δειλό.

 

Λ.Τ. 2016

Αμείλικτο παρόν

Στον άμεμπτο καθρέφτη μας

Κοιτώντας

Βλέπεις πολλά
στον χρόνο που κυλά

Παντού το παρόν αμειλίκτως
μας συνθλίβει

κι είναι το γήρας μια φυλακή
Δίκαιη

 

κι είναι το δίκαιο ..
Μια ελευθερία αφάνταστα ωραία 

 

Λ.Τ. 2017

Retrouvaille

Κάθε φορά σε ανακαλύπτω  
Ξανά

Σε μια λέξη,

Σ’ ένα λυπημένο βλέμμα σου
Σε βρίσκω
Ξανά

κι η χαρά παράδοξα ολούθε αναβλύζει
Στον αέρα
Στο νερό που
μόλις ένοιωσα μέσα μου.

 

Δρόσισε η ανάμνηση απρόβλεπτα

κι εγώ ίσως γερνώντας να γίνω η θέληση
κι εσύ ίσως τώρα να θυμάσαι
Να τολμάς !

 

Απλά μου είπες
Μην ξεχνάς
Να αναπνέεις ..

Τότε μόνο θα διασχίζεις

 

τόσους ωκεανούς  
που μας χωρίζουν.

 

~ Λ.Τ. 2017

how small next to the eternal

πάντα να είσαι ταπεινός, καθώς ελάχιστος στις πύλες του απείρου

με ανάστημα ορθό γιατί είναι η ρώτα σου μακριά και δύσκολη

το πλήρωμα σου ακυβέρνητο στην πλεύση του κι εσύ ακροβάτης ένας φιλόσοφος του σύμπαντος

δόξα και έλεος μαζί το απόσταγμα των χρόνων, κι ας είναι σύμβολο ζωής

οι απλοί, οι σιωπηλοί, οι ήρωες

 

αυτοί οι όμορφα αιώνιοι.

 

Λ.Τ. 2015

let it be...

Let the winters pass

that covered us

even if you say “I love you” once more

under the soft snow

there you will find me waiting

 

The eternal small of yours

hating it even once more,

living  your scent 

in a swirl of emotions

 

Whatever you say you will forget

and then you will say I misunderstood

your words were so

passing by like birds

but returning  in the streets

of memory

their routes secret

like curiosity found me 

in my dream ..

 

.. Rest memory

 

soul sleep

now thy labors ended

if love did not come yet

you lived it in another life

and the memory of 

let it be eternal

 

L.T. 2015

Summertime

a night like day ..

 

Always heroic hearts ..

Bleed.

Again and again ..

In fatal attraction, for eternal mistakes

in the memory forever ...

The need... like true trace in our abyss

as a pulse endless strikes

with thirst for pain, again forgets

the wounds that every summer leaves ..

Ignoring the grief of September

Again .. and again, every summer ..

 

L.Τ. 2014

on the rocks

μακάριοι οι ξεχασμένοι εραστές 

του καυτού καλοκαιριού

 

μακάριοι και οι αφελείς νεαροί 

που με φόρα ορμούν στα κύματά σου…

 

…Θάλασσα!

Λ.Τ. 2010

 

two minutes

Συγχρονιστήκαμε για δύο λεπτά και μετά 

Άρρυθμα, με αγωνία εισέπνευσα την πνοή σου

 

Πλουτώνιοι αστερισμοί φωτίζουν πέφτοντας 

Στην στρατόσφαιρα  σου .. γη

 

Εγώ στην δική μου τροχιά 

Και εσύ ακολουθείς τον ήλιο σου.. μητέρα

 

Δύο λεπτά μονάχα και οι πνοές μας 

Ενώθηκαν ολόγυρα στον λαμπερό ουρανό σου

 

Κάθε δισεκατομμυριοστό του κορμιού μου
σου ανήκε 

για τόσο πολύ… για τόσο λίγο 

 

Με  μέτρο την αιωνιότητα, τον άνθρωπο, την ζωή…

 

Λ.Τ. 2009