Είμαι Ψυχή,
ένα άνοιγμα στον ορίζοντα.
Είμαι σελίδες,
γραμμένες στο χρόνο.
Γύρω ανεμόσκαλες
και μονοπάτια σκοτεινά.
Είμαι
Γέννεση και Θάνατος - στο χάος.
Είμαι Ευαισθησία,
οι σκέψεις, το συναίσθημα.
Είμαι η ροή στο σώμα.
Είμαι Ευαλωτότητα,
η πληγή, ο πόνος.
Είμαι και ο δρόμος προς την συνειδητότητα.
Κατέβηκα χίλιες ανεμόσκαλες
και μονοπάτια σκοτεινά,
ώσπου να με συναντήσω.
Καθρέπτης μου το Εσύ.
Μια σιωπηλή δεξαμενή σκιάς,
το Εγώ.
Εσύ,
θα είσαι η όαση όπου θα πιω,
της μνήμης το νερό.
Λ.Τριάντη 2026