Την Άνοιξη του 2000 ταξιδέψαμε, η αδελφή μου και εγώ, στο Μεξικό με πτήση από το O’Hare αεροδρόμιο του Σικάγο προς το αεροδρόμιο της Πόλης του Μεξικού. Δεν είχαμε βρει κατάλυμα και δεν είχαμε απευθυνθεί σε τουριστικό γραφείο, ήμασταν μόνο με έναν έντυπο οδηγό lonely planet και μια μεξικανική τηλεκάρτα που μας χάρισε ένας συνεπιβάτης μας στο διπλανό κάθισμα του αεροπλάνου όπου πιάσαμε συζήτηση κατά την διάρκεια της πτήσης, ευτυχώς μας έδωσε και την επαγγελματική του κάρτα για ώρα ανάγκης.
Ήταν Αύγουστος του 1998, είχα αποφασίσει πριν ενάμισι χρόνο να συνεχίσω τις σπουδές μου στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και συγκεκριμένα στο Σικάγο όπου ζούσαν πολλοί συγγενείς μου, η μεγαλύτερη αδελφή της μητέρας μου και τα παιδιά της με τις οικογένειες τους.
Έφευγα από τη Ελλάδα στα 23 μου χρόνια μετά από σπουδές στη Φωτογραφία και με όνειρα να ανοίξω τους ορίζοντες μου, αφήνοντας πίσω μου μια σχέση τριών χρόνων που πίστευα ότι δεν θα κρατούσε στον χρόνο, λόγω της απόστασης.
Στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού της Αθήνας με αποχαιρέτησε η οικογένειά μου, μπήκα στην πτήση μου στη ώρα μου, θα πετούσα με την Alitalia μέσω Ρώμης με προορισμό το O’ Hare το βασικό αεροδρόμιο του Σικάγου.
Σε συνέχεια του interail ταξιδιού μας σε διάφορες πόλεις άλλα και μικρά γραφικά χωριά της Ισπανίας, αποφασίσαμε το γκρουπ των νεαρών φοιτητριών και εγώ να περάσουμε από το Γιβραλτάρ απέναντι στο Μαρόκο.
Στο λιμάνι της Ταγγέρης βρεθήκαμε ένα σούρουπο Ιουνίου, ήμασταν τέσσερα κορίτσια που δεν μιλούσαν Αραβικά και Γαλλικά αλλά μόνο Ισπανικά, Αγγλικά και Ελληνικά. Βρήκαμε ένα κατάλυμα μέσω ενός έντυπου τουριστικού οδηγού μιας και δεν υπήρχαν ακόμα ηλεκτρονικές πλατφόρμες εύρεσης τουριστικών καταλυμάτων και κατευθυνθήκαμε με τα πόδια προς τα εκεί.
Μέρος 1ο
Ήταν καλοκαίρι, Ιούνιος του 1998, είχα μόλις αποφοιτήσει από την σχολή Φωτογραφίας στην Αθήνα. Η αδελφή μου Αγγελική, μέσω του προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών Erasmus συνέχιζε τις σπουδές της στην Αρχιτεκτονική και για έξι μήνες θα ήταν στην Βαρκελώνη.
Ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να την επισκεφτώ και να ταξιδέψουμε μαζί στην Ιβηρική χερσόνησο. Θα ταξιδεύαμε μαζί με άλλες δυο αρχιτεκτόνισσες συμφοιτήτριες της αδελφής μου και εγώ μια φωτογράφος. Αποφασίσαμε να βγάλουμε ένα μηνιαίο εισιτήριο interail όπου θα μπορούσαμε να πάμε σε δυο ή ακόμα και σε τρεις χώρες με ειδική έκπτωση λόγω φοιτητικής ιδιότητας και ηλικίας.
Οι Σύριοι είναι ένας χαμογελαστός, φιλόξενος λαός με πλήθος επιρροές από τις γειτονικές τους χώρες. Για να γλιτώσουν από τη βία, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπηρεσίας προσφύγων του ΟΗΕ πάνω από 4.000.000 πολίτες της Συρίας έχουν εγκαταλείψει τη χώρα μεταναστεύοντας στις γειτονικές χώρες της Ιορδανίας, του Ιράκ, του Λιβάνου, την Τουρκία και χώρες της βόρειας Αφρικής.
Eleni (Lena) Trianti considers herself an Athenean and a citizen of the world. Having studied in Greece and Chicago, Trianti has found her calling in the creative field as a graphic designer and photographer in her home town of Athens, Greece. She takes us through some of her favorite attractions, from the Acropolis to the Aegean islands that you must visit during your trip to Greece.
https://travelinsidermagazine.com/eleni-trianti-athens-greece/